Wydawca treści Wydawca treści

Rezerwaty

  „Bielinek"
– utworzony w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych zespołów leśno – stepowych na zboczach doliny Odry, ze stanowiskami rzadkich gatunków śródziemnomorskich i pontyjskich takich jak dąb omszony (Quercus pubescens), szyplin zielony, nawrot czerwono – błękitny, oman wielki i wiele innych osobliwości florystycznych.

  fot. Jakub Paszkowiak Obszar rezerwatu został objęty tymczasową ochroną już 11 listopada 1927r. 19 listopada wydano zarządzenie ochronne, na mocy którego las galeriowy występujący na powierzchni 75.55 ha  stał się prawnie rezerwatem przyrody „Bielinek nad Odrą". Po zakończeniu II wojny światowej zostaje on ponownie uznany przez polskie władze jako rezerwat florystyczny na podstawie zarządzenia MLiPD Nr 73 z 14 lutego 1957r.

    Rezerwat „Bielinek" jest jednym z najcenniejszych obiektów przyrodniczych na Pomorzu, o absolutnie unikatowym charakterze. Rezerwat chroni kompleks muraw kserotermicznych, zarośli, lęgów zboczowych i innych lasów rozwiniętych na stromych zboczach doliny Odry.  Stanowi skupienie bardzo cennych kserotermicznych gatunków roślin. Praktycznie każdy element przyrody reprezentowany jest w Bielinku przez gatunki gdzie indziej bardzo rzadkie, często w ogóle nie występujące.


 fot. Jakub Paszkowiak                       fot. Jakub Paszkowiak

 

 

 

 

 

 

„Olszyna Źródliskowa pod Lubiechowem Dolnym"

– celem ochrony jest występowanie rzadkiego na Pomorzu zachodnim skrzypu olbrzymiego (Eguisetum maximum), rośliny należącej do elementów górskich regla dolnego. Powierzchnia wynosi 1,00 ha.

  fot. Jakub Paszkowiak           fot. Jakub Paszkowiak


 

 

 

 

 

 

 

„Dolina Świergotki"fot. Zbigniew Pajewski


 –powierzchnia rezerwatu wynosi 11,0 ha. Przedmiotem ochrony jest obszar głębokiego wąwozu, dnem którego płynie rzeka Świergotka. Cel ochrony to zachowanie lasu grądowego reprezentującego

 zespół Galio-Carpinetum z przytulią leśną.

 

 


„Dąbrowa Krzymowska"

- piękny przykład Puszczy Piaskowej gdzie wiek dębów dochodzi do 370 lat, a sosny mają niespotykaną formę.fot. Zbigniew Pajewski

 

 

 

 

 

 

 

 

„Olszyny Ostrowskie"


fot. Zbigniew Pajewski
– zachowanie fragmentów naturalnych siedlisk: olsu porzeczkowego, olsu torfowcowego i szuwaru trzcinowego.